قوانین وفنون مچ اندازی

قوانین مچ اندازی

بخش :۱
موضوع: قوانین ,

قوانین و مستندات مچ اندازی

قوانین کمیته مچ اندازی

شماره ۱ : تیم ها

اعضای تیم باید متشکل از همان استانی باشند که برای حضور در مسابقات به کمیته معرفی شده اند . در صورت درخواست کمیته . اعضای تیم به صورت گروهی و یا انفرادی باید مدارک خواسته شده را آماده وبرای دادن حسن نیت و جدیت خود برای حضور در مسابقات آن را تحویل کمیته دهند . واژه تیم به کلیه مقاصد و اهداف مچ اندازی . رده ها . مچ اندازی با دست چپ و راست. همچنین گروه زنان و مردان اطلاق می گردد . جوایزی که به تیم ها اعطاء می شود . بر اساس جمع کلیه امتیازات در تمامی رده ها و گروههای مردان و زنان می باشد . برای رده بندی گروه مردان و زنان در یک استان می توان تیم ها را به دو گروه مردان و زنان تقسیم نمود . همچنین تیم ها را می توان به دو گروه مچ اندازی با دست راست و چپ آن هم بر اساس جنسیت ( زن و مرد ) تقسیم نمود که این نوعی دیگر برای رده بندی مردان و زنان می باشد . جوایز در چنین گروه های کوچک. در صورت موافقت و تمایل میزبان مسابقات و با کسب اجازه کتبی از کمیته مچ اندازی .اعطا می گردد .

شماره ۲ : تعداد ورزشکاران در یک تیم
از هر استان حد اکثر دو نفر می توانند در یک تیم به رقابت بپردازند که این تعداد برای مچ اندازان در گروههای چپ دست و راست دست نیز صدق می کند .
همچنین این مطالب شامل مسابقات گروههای ۴۰ سال و بالای ۴۰ سال می باشد . ولی شامل گروه معلولین نمی باشد .

شماره ۳ : رده بندی وزنها
الف) مچ اندازی با دست چپ و راست در گروه بزرگسالان :
مردان می توانند در اوزان ۵۵ . ۶۰ . ۶۵ . ۷۰ . ۷۵ . ۸۰ . ۸۵ . ۹۰ . ۱۰۰ . ۱۱۰ . ۱۱۰ + . کیلو گرم در مسابقات مچ اندازی شرکت نمایند .
زنان می توالنند در اوزان ۵۰ . ۵۵ . ۶۰ . ۶۵ . ۷۰ . ۸۰ . ۸۰ + کیلو گرم در مسابقات مچ اندازی شرکت نمایند .

ب) مچ اندازی با دست چپ و راست در گروه بالای ۴۰ سال آقایان و بانوان :
مردان می توانند در اوزان ۷۰ . ۸۰ . ۹۰ . ۱۰۰ . ۱۰۰ + .کیلو گرم در مسابقات مچ اندازی شرکت نمایند .
زنان می توانند در اوزان ۶۰ . ۷۰ . ۸۰ . ۸۰ + . کیلو گرم در مسابقات مچ اندازی شرکت نمایند .

ج) مچ اندازی با دست چپ و راست در گروه بالای ۵۰ سال آقایان :
در این گروه مچ اندازی تنها با دست راست آن هم در اوزان ۷۵ . ۹۰ . ۹۰ + .کیلو گرم امکان پذیر است .
چ)مچ اندازی با دست چپ و راست در گروه جانبازان و معلولین :
مردان میتوانند در اوزان ۶۰ . ۷۵ . ۹۰ . ۹۰ + کیلو گرم در مسابقات مچ اندازی شرکت نمایند .
زنان میتوانند در اوزان ۶۰ . ۶۰ + کیلو گرم در مسابقات مچ اندازی شرکت نمایند .
خ)مچ اندازی با دست چپ و راست در گروه جوانان :
آقایان میتوانند در اوزان ۵۰ . ۵۵ . ۶۰ . ۶۵ . ۷۰ . ۸۰ . ۸۰ + کیلو گرم در مسابقات مچ اندازی شرکت کنند .
زنان میتوانند در اوزان ۴۵ . ۵۰ . ۵۵ . ۶۰ . ۷۰ + کیلو گرم در مسابقات مچ اندازی شرکت نمایند .

د) وزن کشی :
وزن کشی در طول مسابقات به صورت برهنه صورت می گیرد و ورزشکاران در حین وزن کشی هیچگاه نباید لباس بر تن داشته باشند . این برای صلاحیت و شایستگی حضور ورزشکاران در رده وزنی خاصی صورت می گیرد . معمولا” وزن کشی از صفر تا وزن واقعی شخص می باشد . یعنی آنکه چنانچه وزن فردی ۷۰ کیلو گرم باشد می تواند در رده و.زنی صفر الی ۷۰ کیلو گرم به رقابت بپردازد . سنجش وزن بدون هیچگونه تعصب و یا تبعیض صورت می گیرد . چنانچه ورزشکاری دارای اندام مصنوعی می باشد و در حین مسابقات می خواهد با داشتن آنها به رقابت بپردازد . سنجش وزن با داشتن این اندام مصنوعی بر تن صورت می گیرد .

ه) هیچ اعتراضی در طول مراحل وزن کشی وارد نیست . پس از وزن کشی . وزن ها بر اساس ترتیب صورت گرفته ثبت می شوند . به عنوان مثال : اولین تیمی که وزن آنها سنجیده شده است . وزن آنها توسط دبیر کمیته مچ اندازی ثبت می گردد و به همین ترتیب وزن دیگر تیمها . کمیته مچ اندازی می تواند از حضور استانی که صلاحیت و شایستگی به حضور در رقابتها را ندارد و یا استانی که ورزشکاران آن منجر به ایجاد بی نظمی می شوند را جلوگیری نماید .

ن) وزن کشی ورزشکاران توسط دستگاههای مجهز و مورد تایید و تصدیق کمیته مچ اندازی صورت می گیرد و معمولا” ۲۴ ساعت قبل از آغاز روز مسابقات صورت می گیرد .

و) در طول وزن کشی . ورزشکار می تواند به همراه یکی از مسؤلین تیم خود حاضر شود .

ی) برای وزن کشی می توان از یک دستگاه و یا بیشتر استفاده نمود .

و) رئیس وزن کشی . آخرین فردی است که در مورد نحوه و مراحل وزن کشی تصمیم اتخاذ می نماید.

پ ) ورزشکار می تواند در وضعیت و وزن عادی خود یا یک رده وزنی بالاتر در مسابقات به رقابت بپردازد .

شماره ۴ : طبقه بندی رده های سنی
این طبقه بندی برای مردان و زنان یکسان می باشد .
رده نوجوانان : افراد ۱۲ سال و زیر ۱۲ سال .
رده جوانان : افراد ۱۸ سال و زیر ۱۸ سال .
رده بزرگسالان : افراد ۱۸ سال به بالا .
رده برتر : افراد ۴۰ سال و ۴۰ سال به بالا .
رده ارشدی و استادی : افراد ۵۰ سال و ۵۰ سال به بالا .

نکته :
چنانچه کمیته از ورزشکار مدارکی برای اثبات سن درخواست نماید . وی باید با ارائه شناسنامه(کارت ملی) و یا هر گونه مدارک پزشکی به اثبات سن خود بپردازد .
چنانچه کمیته برای اثبات جنسیت ورزشکار مدارکی درخواست نماید . مدارک باید تحت نظر پزشکان منصوب کمیته جمع آوری و به کمیته تحویل شود .

شماره ۵ : امتیازات تیمی
نحوه اعطاء امتیاز به نفرات و یا تیم های اول الی هفتم به شکل زیر می باشد:
مقام اول : ۱۰ امتیاز .
مقام دوم : ۷ امتیاز .
مقام سوم : ۵ امتیاز .
مقام چهارم : ۴ امتیاز .
مقام پنجم : ۳ امتیاز .
مقام ششم : ۲ امتیاز .
مقام هفتم : ۱ امتیاز .
مسئولین (جزئی) کمیته. عهده دار جدول بندی امتیازات و رده بندی گروههای مختلف می باشند .

شماره ۶ : مشخصات تجهیزات و وسایل مورد استفاده در مسابقات
الف) میز
چنانچه مسابقه مچ اندازی در حالت نشسته صورت پذیرد . میز باید ۲۸ اینچ از زمین فاصله داشته باشد یا به عبارت دیگر فاصله زمین تا روی میز باید ۲۸ اینچ باشد .
چنانچه مسابقه مچ اندازی در حالت ایستاده صورت پذیرد . میز باید ۴۰ اینچ از زمین فاصله داشته باشد. یا به عبارت دیگر فاصله زمین تا روی میز باید ۴۰ اینچ باشد .
دیگر مشخصات برای هر دو حالت نشسته و ایستاده یکسان می باشد .

ب) سطح میز
سطح میز باید به صورت ۲۶ * ۳۸ اینچ باشد .

ج) لایه های زیر آرنجی
این زیر دستی ها به شکل مربع و در اندازه ۷ * ۷ اینچ می باشد که حدود ۲ اینچ نیز ضخامت دارند . این زیر دستی ها معمولا از جنس فوم می باشند که دارای پوششی نیزمیباشند . که این زیر دستی ها می توانند به یک ورقه فلزی که در اندازه ۷ * ۷ اینچ می باشد و ضخامت حدود ۸/۱ اینچ دارد به کمک ۲ پیچ بر روی ورقه فلزی بسته میشود . واین مانع حرکت زیر دستی ها بر روی سطح میز می شود .
معمولا از یک خط که معمولا رنگی ویا نوار رنگی می باشد برای مشخص کردن وسط میز استفاده می نمایند .

د) زیر دستی هایی که با آنها تماس ایجاد می شود معمولا ۱۴ اینچ عرض * ۲ اینچ ضخامت * ۴ اینچ ارتفاع دارد و معمولا با چیزی پوشیده نمی شوند .

نحوه قرار گیری وسایل: زیر آرنجی ها بایستی توسط پیچ ها بر روی سطح میز به فاصله ۲ اینچی از لبه میز بسسته شوند .

تشکچه های تماس: بایستی که در گوشه میز باشند و تقریبا” ۵ اینچ دورتر از زیر آرنجی ها قرار گیرند. و حدودا” ۲/۱ اینچ با میز (لبهء میز فاصله داشته باشند) فاصله میان دستگیره ها و تشکچه تماس باید ۴/۳/۲ باشد .

ه) دستگیره های (پینهای ) دستی:
این پیم ها یا اصطلاحا” دستگیره ها بایستی در عرض میز نصب شوند و در فاصله ۱۳ اینچی از ورزشکار و حدودا” ۱ اینچ به سمت داخل میز نصب گردند . و این دستگیره بایستی در اندازه ۶ اینچ ارتفاع و ۱ اینچ قطر باشد .

شماره ۷ : صندلی ها
صندلی ها باید ۱۸ * ۱۸ اینچ به شکل مربع باشند و حدود ۱۸ اینچ از سطح زمین فاصله داشته باشند . سطحی که ورزشکار بر روی آن می نشیند باید حدود ۱۸ اینچ از سطح زمین فاصله داشته باشد و بایستی دقیقا” مقابل میز باشد .
صندلی ها ومیز بایستی در جایی امن بر روی زمین ویا سکویی قرار گیرند .

شماره ۸ :
بهترین جنس و موادی که می توان برای صندلی ها و سطح میز استفاده نمود . ورقه های فلزی آهن می باشند که نباید بیش از ۲ اینچ ضخامت ویا قطر داشته باشد . سطح میز و صندلی معمولا” از تخته های چند لایه به ضخامت ۴/۳ اینچ می باشند .
سطح میز و صندلی با یک لایه نازکی از فوم پوشیده می شود که بر روی این فوم لایه ای دیگر قرار میگیرد که برای راحتی بیشتر می باشد .
هیچگاه نباید از پتکسی گلس و یا نوارهایی که نور را بازتاب می کنند بر روی سطح میز و صندلی استفاده نمود .

شماره ۹ : محل قرار گیری
مکانی که برای گذاشتن گچ ویا پودر برای استفاده ورزشکاران در دستانشان می باشد . باید در دو طرف میز باشد اما به طوری که مزاحمتی برای حضور داوران و یا مقامات دیگر ایجاد نکنند .

شماره ۱۰ : صحنه مسابقه
چنانچه ورزشکاران در سطحی بالاتر از سطح زمین به رقابت می پردازند . میزبان مسابقات عهده دار نصب میله ها ویا حفاظ های امنیتی در اطراف صحن مسابقه می باشند تا از هر گونه خطر احتمالی جلوگیری شود . همچنین صحنه مسابقه باید طوری طراحی شده باشد که به دور از تماشاگران باشد .

شماره ۱۱ : سکوهای بالا برنده
تخته و یا سکوهای بالا برنده برای رقبایی که دارای قد کوتاه می باشند استفاده می گردد. از این تخته می توان به همراه کفش ها یا به تنهایی برای بالا بردن ورزشکار استفاده نمود . با این کار می توان حداقل تا کمی رقیب را بالا برد و به سطح میز رساند . رقبا می توانند از تخته ها ویا سکوهای بالا برنده شخصی خود البته با کسب اجازه از رئیس داوران استفاده نماید .
در کل این وسیله از تخته های چند لایه به ضخامت ۲/۱ اینچی و به ارتفاع ۴ اینچ * ۳۶ اینچ پهنا و ۳۲ عرض ساخته می شود . آنها می توانند در روی پایه های میز برای جلوگیری از لغزش رقبا نصب گردند. در واقع در بین شکافی که در دو طرف پایه های میز ایجاد شده نصب می گردد .
یک حفره ویا سوراخی بهتر است در مرکز ایجاد شود تا بتوان به آسانی به نصب و خارج کردن سکوهای بالا برنده استفاده نمود .

شماره ۱۲ : باندها
چنانچه از باندها در طول مسابقه استفاده شود . باید از نوع استاندارد باشد و به همراه سگکی پلاستیکی و یا فلزی باشد . چنانچه از جنس پارچه باشد . مورد قبول نمی باشد .

شماره ۱۳ : لباس ها
کلیه شرکت کنندگان در مسابقات . اعم از ورزشکاران و مسئولین تیم ها باید با قوانین و نوع لباسهای کمیته مچ اندازی آشنا باشند . ورزشکاران هر استان باید به راحتی قابل تشخیص باشند و لباس هر ورزشکار به عنوان نماد و نمایندگی آن استان می باشد .
بلوزهایی که ورزشکاران بر تن دارند می توانند آستین کوتاه یا بدون آستین باشد . و شلوارک های کوتاه (البته نباید از جنس جین باشد) در حین مسابقات جائز است تبلیغات بر روی البسه ورزشکاران در حد بسیار کم و محدودی امکان پذیر است .
از جمله دیگر موارد برای شرکت در مسابقه . داشتن کفش ورزشی مناسب است .

شماره ۱۴ : داوران
الف) رئیس داوران
وظایف رئیس داوران را می توان به صورت زیر بیان نمود :
- انتخاب و تخصیص داوران در طول و هنگام مسابقه .
- نظارت بر نحوه عملکرد داوران در طول مسابقه و همچنین صدور گزارش و نحوه عملکرد آن داوران پس از اتمام مسابقه .
- بر کناری داورانی که غیر مسئول هستند و یا از نظر فنی مناسب با سطح داوری در آن مسابقات نمی باشند .
- تطابق وتطبیق دادن لباس داوران با نظامنامه و قوانین لباس کمیته .
- آگاه کردن هیئت اجرایی مسابقات از داورانی که در حین مسابقات بی نظم و یا اعمال غیر اخلاقی ویا راهنمایی نادرست در حین مسابقات انجام داده اند .

ب) رئیس تعلیم و آموزش داوران
می توان گفت که از جمله وظایف وی به صورت زیر می باشد:
- حصول اطمینان از صلاحیت فیزیکی و فنی داوران شرکت کننده در مسابقات .
- نظارت بر برنامه های آموزشی داوران و انجام این برنامه ها .
- دنبال کردن مسابقات و نظارت کامل بر اجرای آنها برای جلوگیری از هر گونه تغییر در قوانین بازی .

ج ) داور مسابقات
داور مسابقات باید لباس مناسب که مطابق با قوانین و نظامنامه کمیته برای داوران شرکت کننده در مسابقات تعیین شده است را بر تن کنند . لباس داور یک بلوز آستین کوتاه . سیاه و سفید و به صورت راه راه می باشد که هر کدام از این رنگها به فاصله ۱ اینچی هستند .
همچنین داور باید شلوار مشکی و جوراب و کفش مناسب داشته باشد . اسامی هر کدام از داوران باید بر روی پشت پیراهن حک شده باشد و همچنین رده واستان داور نیز بر روی آستین های بلوز حک شود . پرچم جمهوری اسلامی ایران و استان داور باید بر روی آستین دست چپ . ۱ اینچ بالاتر از سر آستین و رده داور بر روی آستین دست راست ۱ اینچ بالاتر از سر آستین دوخته شود .

داور مسابقات در حین مسابقات وظایف زیر را بر عهده دارد :
- آشنایی با کلیه قوانین و مقررات کمیته و حضور در کنگره قبل از آغاز مسابقات .
- قضاوت بی طرفانه و منصفانه و بدون تعصب . و همچنین وی نباید پیروزی ورزشکاران را به صورت انفرادی تبریک گوید . وی بایستی به هر دو ورزشکار پس از پایان مسابقه تبریک گوید.

شماره ۱۵ :
دو داور در کناره های میز می ایستند و مسابقه را قضاوت می کنند . داوری که مسابقه را آغاز می نماید . به عنوان رئیس داور میز در آن مسابقه شناخته می شود . کمک داور در آغاز بازی مراقب خطاها وفول آرنج می باشد. پس از آغاز مسابقه دو داور در کناره های میز مراقب خطاها و فول ها می باشند .
دو داور در کناره های میز باید مراقب خطاهای پا و کفل باشند .

شماره ۱۶ : مچ اندازی در حالت ایستاده
همان دو داور در کناره های میز نیز حضور دارند .
الف ) داوری که مسابقه را آغاز می نماید به عنوان رئیس داور میز در آن مسابقه شناخته می شود . کمک داور مراقب خطاهای آرنج در آغاز مسابقه می باشد و همچنین به آغاز مسابقه منصفانه و جوانمردانه کمک می نماید پس از آغاز مسابقه دو داور مراقب خطاها و فول ها در دو طرف میز می باشند .

ب) پس از حضور داور بر سر میز . وی اجازه ترک میز را به هیچ وجه ندارد مگر آنکه بی صلاحیتی و یا نداشتن دانش فنی وی ثابت شود .

شماره ۱۷ : پروتوکل
الف) رویدادها و مسابقات مچ اندازی با دست راست و چپ در روزهای مختلفی صورت می گیرد .

ب) هیچ فردی (اعم از ورزشکار و یا غیره) مگر با اجازه رئیس داور میز . اجازه نزدیک شدن به میز مسابقه را ندارد یا به عبارت دیگر هیچ فردی اجازه نزدیک شدن به ۲۰ قدمی میز را ندارد . در صورت مشاهده چنین عملی . جریمه سنگینی در نظر گرفته میشود .

ج) در صورت مشاهده بی انضباطی و نقص نظم و انضباط و ضعف ورزشکار . امتیازاتی از تیم کسر می شود .

د) افراد در هر رده وزنی . هنگامی که نوبت رقابت آنها باشد . به پای میز یا روی صحنه خوانده می شوند سپس مسابقه آغاز می شود .

ه) استفاده از هر گونه مچ بند . نوار . باندهایی به دور آرنج . باندهای حفاظتی . انگشتر و غیره بر روی دست و بازوان در حین مسابقه ممنوع می باشد . منظور از دست آن قسمت از بدن است که از شانه تا نوک انگشتان است .

و) آزمایشات دوپینگ در کلیه مسابقات جهانی . بین المللی . قاره ای . و مسابقات قهرمانی کشورها جایز می باشد و جزء مجوزات کمیته می باشد .

ن) حضور ورزشکاران و رقبای ضعیف در این مسابقات جایز نمی باشد و حضور آنها در این مسابقات منجر به وقفه ویا اتمام سریع بازی می گردد .

قوانین ومقررات مسابقات
بخش ۲
شماره ۱ :
مسابقات قهرمانی کمیته مچ اندازی همیشه دو مرحله حذفی دارد . همه رقبا باید دو بار در رقابت با حریف خود با زنده شوند و در پی دو بار باخت از مسابقات حذف می گردند .
اعضای تیم یک استان هیچگاه در راند اول در مقابل یکدیگر به رقابت نمی پردازند .

شماره ۲ :
رقبا در هر رده وزنی پس از خوانده شدن نامشان بر روی صحنه می آیند .

شماره ۳ :
پس از خوانده شدن اسامی رقبا ۶۰ ثانیه برای حضور در صحنه رقابت وقت داده می شود .
چنانچه پس از ۶۰ ثانیه رقبا در کنار میز حاضر نشوند . یک امتیاز منفی کسب می نمایند . وقتی رقبا بر سر میز حاضر می شوند با یکدیگر دست می دهند و سپس به مچ انداختن می پردازند .

شماره ۴ :
نحوه گرفتن دست رقبا بدین شکل است که کف دست یکدیگر را در دست می گیرند به طوری که انگشتان شصت دو ورزشکار آشکار باشد .
دست دیگر ( دست آزاد ) باید دستگیره ها را که در لبه میز وجود دارد را بگیرد این دست می تواند با سطح میز تماس پیدا کند ویا نکند . ناخونها باید کوتاه باشد تا به رقیب و حریف آسیب وارد ننماید . استفاده از گچ ویا پودر مجاز می باشد .

شماره ۵ :
هیچگاه نباید به سمت عقب خم شد . زیرا با این کار منجر به کشیده شدن دست رقیب به وسط میز می شوید که ممنوع می باشد . واین همان آغاز غلط بازی اطلاق می گردد .

شماره ۶ :
هر کدام از رقبا که دارای موهای بلند باشند باید آنها را ببندند و از ریختن آنها بر روی صورت جلوگیری نمایند . از هد بند می توان برای بستن موها استفاده نمود . استفاده از کلاه در حین مسابقه ممنوع می باشد .

شماره ۷ :
قبل از آغاز مسابقه شانه ها باید با میز به صورت موازی قرار گیرد و بعد از آغاز مسابقه می تواند به هر طرف انحراف پیدا کند .

شماره ۸ :
میان شانه ها و ساعد هر ورزشکار به اندازه یک مشت باید فاصله باشد و همچنین این فاصله میان چانه و دست نیز قبل از آغاز مسابقه باید حفظ گردد .

شماره ۹ :
داورها برای ایجاد فشار بر روی دستان حریفان هیچگاه تلاش ننمایند . داوران در مواقع زیر به صورت بسیار سبک دستان حریفان را می فشارند :
- برای قرار گرفتن دستها در یک خط .
- برای صاف کردن مچ های دست رقبا و قرار گیری دستان رقبا در مرکز میز .

شماره ۱۰ :
رئیس داور میز برای آغاز مسابقه گفتن ۱- آماده ۲- حرکت . را اعلام می کند و در پایان مسابقه نیز فرمان پایان را برای اتمام بازی اعلام می کند وبرنده مسابقه را با بالا بردن دست خود و اشاره به سمت برنده اعلام می دارد . داور باید تمام سعی خود را بکند تا رقبا متوجه پایان بازی بشوند .

شماره ۱۱ :
هر گاه مچ دست ویا نوک انگشتان با تشکچه برخورد کنند ویا اینکه از تشکچه عبور کنند پایان اعلام می شود .در واقع حریف موفق به خواباندن دست حریف بر روی تشکچه شود پایان اعلام می گردد .

شماره ۱۲ : مچ اندازی در حالت نشسته
پاها در حین مسابقه باید در زیر میز و یا اینکه خارج از زیر میز و در کنار پایه های میز به طوریکه مزاحمتی برای حریف به وجود نیاورد قرار گیرند . پاها نباید با زمین برخورد نمایند . یکی از کفل ها باید با صندلی در تمام طول مسابقه برخورد نماید .

شماره ۱۳ : مچ اندازی در حالت ایستاده
پاهای رقبا می تواند به دور پایه های میز پیچیده شود و یا قرار گیرد . همچنین پاها می توانند به صورت جفت در مقابل پایه های میز طرف حریف قرار گیرند . پاها می توانند در طول مسابقه با زمین برخورد نمایند ویا اینکه در هر جهت در صورتی که مزاحمتی برای حریف مقابل پیش نیاید حرکت کند .

شماره ۱۴ :
چنانچه در حین مسابقه یکی از رقبا آسیب و صدمه ای ببیند . نام وی تا زمانیکه دو بار شکست متحمل شود حذف نمی گردد . مسابقه ای که در آن یکی از رقبا آسیب می بیند . به عنوان شکست برای آن ورزشکار محسوب می گردد .

شماره ۱۵ :
هیچ محدودیت زمانی ویا در کل زمان قانونی برای مچ اندازی در نظر گرفته نمی شود .
چنانچه رئیس داوران و یا پزشک کمیته مچ اندازی تشخیص دهند که یکی از ورزشکاران قادر به ادامه مسابقه نیست بلافاصله مسابقه متوقف می گردد .

شماره ۱۶ :
هیچ توقفی در حین مسابقه جایز نمی باشد مگر آنکه مشکلی در وسایل ویا تجهیزات ویا نحوه عملکرد مسئولین به وجود آید .

شماره ۱۷:
هیچ ورزشکاری برای دو بار در مقابل یک رقیب به رقابت نمی پردازند مگر آنکه این مسابقه در مقام رده بندی باشد .

شماره ۱۸:
گاهی اوقات داوران به ورزشکاران معلول برای برخی موارد آوانس می دهند .

بخش ۳
خطاها و فول ها در طول مسابقات

نکته:
دو اخطار برابر با یک فول می باشد . به عبارت دیگر چنانچه یکی از رقبا دو بار اخطار بگیرد یک فول برای وی محسوب می گردد .
پس از دریافت دو فول ورزشکار آن مسابقه را از دست می دهد و برای وی شکست محسوب می گردد.

شماره ۱ :
چنانچه رقبا پس از خوانده شدن نامشان در ظرف ۶۰ ثانیه بر سر میز حاضر نشوند . فردی که تاخیر در حضور داشته است . آن مسابقه را از دست می دهد . اسامی آنها از همان رده که شرکت کرده بودند خارج می شود و به عنوان شکست در مچ اندازی حساب می گردد . چنانچه این رقیب شکست دیگری داشته باشد. از صحنه مسابقات به طور کل خارج می گردد.

شماره ۲ :
چنانچه رقبا پس از یک دقیقه پس از آغاز مسابقه دست یکدیگر را نگیرند . داور اعلام گرفتن دست به کمک داور را می نماید که این شامل مراحل زیر می باشد :
داور دستان دو رقیب را در دست یکدیگر می گذارد و انگشتان شصتها را به سمت پایین می فشارد و انگشتان رقبا یکی پس از دیگری به سمت پایین آورده می شود . در هنگام انجام این امور داور می تواند از رقبا در مورد علاقه آنها برای آزاد ماندن انگشت شصتشان سؤال کند .بند انگشت شصت باید نمایان باشد و ساعدهای دستان دو حریف باید در یک سطح قرار بگیرند و مچ های دست صاف باشد و پس از آنکه این عملیات و طرز قرار گیری توسط داور انجام شد . رقبا اجازه تغییر این وضعیت را ندارند و همچنین نمی توانند دستانشان را حرکت دهند .
منظور از حرکت دستان اعمالی چون باز کردن انگشتان وسعی در گرفتن مجدد دست حریف – ایجاد فشار به سمت پشت – خم کردن مچ دست یا در اصطلاح شکستن مچ دست وبالا بردن آرنج دستان از روی زیر آرنجی . هر کدام از رقبا که قبل از آغاز مسابقه دستانشان را حرکت دهند مرتکب فول می گردد .

شماره ۳ :
هنگامی که آرنج دست یکی از رقبا از روی زیر آرنجی بالا رود ودر اصطلاح با زیر آرنجی دیگر تماس نداشته باشد . از سوی داور اعلام فول می گردد . هنگامی می گوییم که آرنج دست با زیر آرنجی تماس ندارد که :
الف ) هرگاه آرنج به صورت عمدی و قائم از زیر آرنجی جدا شود . به طوری که فاصله ایجاد شده میان زیر آرنجی و آرنج دیده شود . آنگاه اعلام فول می گردد . چنانچه آرنج دست از زیر آرنجی جدا شود . ولی ساعد دست همچنان با زیر آرنجی تماس داشته باشد . اعلام فول می گردد .

ب ) چنانچه یکی از رقبا بر روی عضله سه سر و یا ساعد خود فشار آورد . به طوری که آرنج دست کشیده شود و از سطح زیر آرنجی بیرون رود . اعلام فول می گردد .

ج ) چنانچه در آغاز و یا حین مسابقه . آرنج های هر دو حریف همزمان با یکدیگر بالا رود و در اصطلاح از سطح زیر آرنجی ها جدا شوند . بازی متوقف می گردد و مجددا” شروع می گردد .
این رویداد به عنوان تخلف همزمان میباشد که هیچ کدام از حریفان صاحب فول نمی گردند .

شماره ۴ :
داور هنگامی که لغزش واز دست در رفتن دست حریف از داخل دست دیگر حریف رخ دهد اعلام فول می کند . که می تواند به گروه های زیر تقسیم شود :
الف) هنگامی که یکی از رقبا انگشتان دست خود را از دست حریف جدا نماید .
ب) هنگامی که انگشتان دست به قدری محکم دست حریف را بگیرد که ناراحتی ایجاد نماید .
ج) هنگامی که مچ دست یکی از رقبا خم شده باشد . در اصطلاح شکسته باشد و وی سعی کند انگشتان دست خود را در داخل دست حریف بفشارد که در این صورت دستشان از دست حریف جدا شده واعلام فول می گردد .
د) استفاده از بندها و نوارها به دور دستان تنها پس از پایان مسابقه ممکن است زیرا که ممکن است منجر به لغزش و در رفتن دست رقبا گردد که در پی آن امتیاز فول محسوب می شود . هنگامی که لغزش و در رفتن دست از دست حریف صورت می گیرد که کاملا” دست دو حریف از یکدیگر جدا گردد. مسئولین قبل از اعلام فول باید از جدا شدن دست حریفان کاملا” مطمئن باشند . چنانچه مسئولین از جدا شدن دستان مطمئن نباشند و ندانند چه کسی منجر به انجام آن شده است . به هیچ کدام از حریفان امتیاز فول نمی دهند ودر اینجا می توانند از نوارها وباندها استفاده نمایند .
ه) هنگامی که از بندها ونوارها استفاده می شود . مسئولین از دو حریف درخواست برگردن به حالت اولیه قبل از آغاز مسابقه می کنند . دستان در دست یکدیگر قرار می گیرد . انگشتان بر روی دستان حریف . انگشتان شصت به سمت پایین فشار آورده می شوند و دست آزاد دستگیره ها را که از قبل در کنار میز فراهم شده است . را در اختیار می گیرد . در چنین حالتی نوارها ویا بندها قرار داده می شوند . رقبا می توانند از مسئولین درخواست شل کردن ویا تغییر محل آن را بکنند . نوارها و بندها نمی توانند و نباید ۱ اینچ پایین تر از خط مچ قرار گیرند .
و) پس از قرار گیری نوارها وبندها . رقبا دست یکدیگر را می گیرند و آرنج های دستشان را در محل دلخواه خود قرار می دهند .
ی) چنانچه یکی از رقبا در حین مسابقه لغزش صورت بگیرد و در حالتی نزدیک به شکست باشد . (حالت شکست به زمانی اطلاق می شود که ۳/۲ دست حریف نزدیک به زیر آرنجی توسط حریف آورده شود) آن رقیب مسابقه را می بازد . هر گونه لغزش و یا دررفتن دست عمدی منجر به اخذ فول می گردد.

شماره ۵ : اخطارها
الف) هر گونه حرکت در شانه . بازوان . دست یا انگشتان دست قبل از آغاز مسابقه خطا می باشد . مگر آنکه دستان رقبا در دست داور باشد که در این زمان اعلام فول می گردد .
ب) چنانچه یکی از ورزشکاران در گرفتن دست حریف درنگ کند . داور به آن فرد خطا کار (خاطی) اخطار می دهد .
ج) نگرفتن دستگیره ها ویا پیمها . بر روی میز منجر به گرفتن اخطار می شود و این بدون توقف بازی صورت می گیرد . چنانچه یکی از رقبا از گرفتن دستگیره ها صاحب امتیاز گردد . مسابقه متوقف می گردد و فرد خاطی (که دستگیره را نگرفته است) اعلام فول می گردد . گرفتن و تماس با دستگیره ها باید روی سطح میز صورت گیرد . معلولین (افرادی که یک دست دارند) نباید از دستگیره ها در طول مسابقه استفاده نمایند .

شماره ۶ :
الف)شانه های رقبا هیچگاه نباید از خط وسط میز عبور نماید. درغیر اینصورت صاحب فول می گردند .
ب) رقبا نباید به غیر از دست حریف نقاط دیگر بدن حریف همچون سر – شانه – چانه – را بگیرند .در صورت انجام. امتیاز فول کسب می نمایند .
ج) چنانچه به صورت عمدی فشار بر روی دست حریف وارد گردانید امتیاز فول دارد .
د) چنانچه رقبا در وضعیت خطرناک همچون شکستن دست حریف قرار گیرند . داور مسابقه با صدای بلند به وی اخطار می دهد .

شماره ۷ :
پس از هر فول ۳۰ ثانیه توقف محسوب می شود .

شماره ۸ :
چنانچه بی ادبی نسبت به حریف و یا داور صورت گیرد و یا اینکه رقبا بسیار ضعیف باشند . فول کسب می نمایند . چنانچه این امر ادامه یابد . مسئولین وی را از ادامه مسابقات منع می نمایند .

(( کلیه مسائل مربوط به مچ اندازی تابع قوانین و مقررات انظباتی سازمان تربیت بدنی

شماره ۶: مشخصات تجهیزات و وسایل مورد استفاده در مسابقات

الف) میز
چنانچه مسابقه مچ اندازی در حالت نشسته صورت پذیرد، میز باید ٢٨ اینچ از زمین فاصله داشته باشد یا به عبارتی دیگر فاصله زمین تا روی میز باید ٢٨ اینچ باشد.
چنانچه مسابقه مچ اندازی در حالت ایستاده صورت پذیرد، میز باید ۴۰ اینچ از زمین فاصله داشته باشد، یا به عبارتی دیگر فاصله زمین تا روی میز باید ۴۰ اینچ باشد.
دیگر مشخصات برای هر دو حالت نشسته و ایستاده یکسان می باشد.

ب) سطح میز
سطح میز باید به صورت ٢٨×٢۶ اینچ باشد .

ج) لایه های زیر آرنجی
این زیر دستی ها به شکل مربع و در اندازه ٧×٧ اینچ می باشد که حدود ٢ اینچ میز ضخامت دارد. این زیر دستی ها معمولا” از جنس فوم می باشند که دارای پوششی میز می باشند که این زیر دستی ها می توانند به یک ورقه فلزی که در اندازه ٧×٧ اینچ می باشد و ضخامت حدود ٨/١ اینچ دارد به کمک ٢ پیچ بر روی ورقه فلزی بسته می شود و این مانع حرکت زیر دستی ها بر روی سطح میز می شود.
معمولا” از یک که معمولا” رنگی و یا نوار رنگی می باشد برای مشخص کردن وسط میز استفاده می نمایند.

د) زیر دستی هایی که با آنها تماس ایجاد می شود معمولا” ١۴ اینچ عرض ×٢ اینچ ضخامت ×۴ اینچ ارتفاع دارد و معمولا” با چیزی پوشیده نمی شوند.
نحوه قرار گیری وسایل: زیر آرنجی ها بایستی توسط پیچ ها بر روی سطح میز به فاصله ٢اینچی از لبه میز بسته شوند.
تشکچه های تماس:  بایستی که در گوشه میز باشند و تقریبا” ۵ اینچ دورتر از زیر آرنجی ها قرار گیرند و حدودا” ٢/١ اینچ با میز (لبه ی میز فاصله داشته باشند) فاصله میان دستگیره ها و تشکچه تماس باید ۴/۳/٢ باشد.

ه) دستگیره های (پینهای ) دستی:
این پیم ها یا اصطلاحا” دستگیره ها بایستی در عرض میز نصب شوند و در فاصله ١۳ اینچی از ورزشکار و حدودا” ١ اینچ به سمت داخل میز نصب گردند و این دستگیره بایستی در اندازه ۶ اینچ ارتفاع و ١ اینچ قطر باشد.

شماره ٧: صندلی ها
صندلی ها باید ١٨×١٨ اینچ به شکل مربع باشند و حدود ١٨ اینچ از سطح زمین فاصله داشته باشند. سطحی که ورزشکار بر روی آن می نشیند باید حدود ١٨ اینچ از سطح زمین فاصله داشته باشد و بایستی دقیقا مقابل میز باشد.
صندلی ها و میز بایستی در جایی امن بر روی زمین و یا سکویی قرار گیرند.

شماره ٨:
بهترین جنس و موادی که می توان برای صندلی ها و سطح زمین استفاده نمود. ورقه های فلزی آهن می باشند که نباید بیش از ٢ اینچ ضخامت و یا قطر داشته باشد. سطح میز و صندلی معمولا از تخته های چند لایه به ضخامت ۴/۳ اینچ می باشند.
سطح میز و صندلی با یک لایه نازکی از فوم پوشیده می شود که بر روی این فوم لایه ای دیگر قرار می گیرد که برای راحتی بیشتر می باشد.
هیچگاه نباید از پتکسی گلس و یا نوار هایی که نور را بازتاب می کنند بر روی سطح میز و صندلی استفاده نمود.

شماره ۹: محل قرار گیری
مکانی که برای گذاشتن گچ و یا پودر برای استفاده ورزشکاران در دستانشان می باشد باید در دو طرف میز باشد اما به طوری که مزاحمتی برای حضور داوران و یا مقامات دیگر ایجاد نکنند.

شماره ١٠: صحنه مسابقه
چنانچه ورزشکاران در سطحی بالاتر از سطح زمین به رقابت بپردازند میزبان مسابقات عهده دار نصب میله ها و یا حفاظ های امنیتی در اطراف صحن مسابقه می باشند تا از هرگونه خطر احتمالی جلوگیری شود. همچنین صحنه مسابقات باید طوری طراحی شده باشد که به دور از تماشاگران باشد.

شماره ١١: سکو های بالا برنده
تخته و یا سکو های بالا برنده برای رقبایی که دارای قد کوتاه می باشند استفاده می گردد، از این تخته می توان به همراه کفش ها یا به تنهایی برای بالا بردن ورزشکار استفاده نمود. با این کار می توان حداقل تا کمی رقیب بالا برد و به سطح میز رساند. رقبا می توانند از تخته ها و یا سکو های بالا برنده شخصی خود البته با کسب اجازه از رئیس داوران استفاده نماید.
در کل این وسیله از تخته های چند لایه به ضخامت ٢/١ اینچی و به ارتفاع ۴ اینچ ×۳۶ اینچ پهنا و ۳٢ اینچ عرض ساخته می شود. آنها می توانند در روی پایه های میز برای جلوگیری از لغزش رقبا نصب گردند. در واقع در بین شکافی که در دو طرف پایه های میز ایجاد شده نصب می گردد.
یک حفره و یا سوراخی بهتر است در مرکز ایجاد شود تا بتوان به آسانی به نصب و خارج کردن سکو های بالا برنده نمود.

شماره ١٢: باندها
چنانچه از باند ها در طول مسابقه استفاده شود باید از نوع استاندارد باشد و به همراه سگکی پلاستیکی و یا فلزی باشد، چنانچه از جنس پارچه باشد، مورد قبول نمی باشد.

شماره ١۳: لباسها
کلیه شرکت کنندگان در مسابقات اعم از ورزشکار و مسئولین تیم ها باید با قوانین و نوع لباسهای کمیته مچ اندازی آشنا باشند. ورزشکاران هر استان باید به راحتی قابل تشخیص باشند و لباس هر ورزشکار به عنوان نماد و نمایندگی آن استان می باشد.
بلوز های که ورزشکاران بر تن دارند می توانند آستین کوتاه یا بدون آستین باشد. در حین مسابقات جائز است تبلیغات بر روی البسه ورزشکاران در حد بسیار کم و محدودی امکان پذیر است.

از جمله دیگر موارد برای شرکت در مسابقه، داشتن کفش ورزشی مناسب است.

شماره ١۴: داوران

الف) رئیس داوران
وظایف رئیس داوران را می توان به صورت زیر بیان نمود:
-انتخاب و تخصیص داوران در طول و هنگام مسابقه.
-نظارت بر نحوه عملکرد داوران در طول مسابقه و همچنین صدور گزارش و نحوه عملکرد آن داوران پس از اتمام مسلبقه.
-برکناری داورانی که غیر مسئول هستند و یا از نظر فنی مناسب با سطح داوری در آن مسابقات نمی باشند.
-تطابق و تطبیق دادن لباس داوران با نظامنامه و قوانین لباس کمیته.
-آگاه کردن هیئت اجرایی مسابقات از داورانی که در حین مسابقات بی نظم و یا اعمال غیر اخلاقی و یا راهنمایی نادرست در حین مسابقات انجام داده اند.

ب) رئیس تعلیم و آموزش داوران
می توان گفت که از جمله وظایف وی به صورت زیر می باشد:
-حصول اطمینان از صلاحیت فیزیکی و فنی داوران شرکت کننده در مسابقات.
-نظارت بر برنامه های آموزشی داوران و انجام این برنامه ها.
-دنبال کردن مسابقات و نظارت کامل بر اجرای آنها برای جلوگیری از هرگونه تغییر در قوانین بازی.

ج) داور مسابقات
داور مسابقات باید لباس مناسب که مطابق با قوانین و نظامنامه کمیته برای داوران شرکت کننده در مسابقات تعیین شده است را بر تن کنند. لباس داور یک بلوز آستین کوتاه، سیاه و سفید و به صورت راه راه باشد که هر کدام از این رنگ ها به فاصله ١ اینچی هستند.
همچنین داور باید شلوار مشکی و جوراب و کفش مناسب داشته باشد. اسمی هر کدام از داوران باید یر روی پشت پیراهن حک شده باشد و همچنین رده و ملیت داور نیز بر روی آستین های بلوز حک شود. پرچم کمیته باید بر روی آستین دست چپ، ١ اینچ بالاتر از سر آستین و رده داور بر روی آستین دست راست ١ اینچ بالاتر از سر آستین دوخته شود.

داور مسابقات در حین مسابقات وظایف زیر را بر عهده دارد:
-آشنایی با کلیه قوانین و مقررات کمیته و حضور در کنگره قبل از آغاز مسابقات.
-قضاوت بی طرفانه و منصفانه و بدون تعصب و همچنین نباید پیروزی ورزشکاران را به صورت انفرادی تبریک گوید. وی بایستی به هر دو ورزشکار پس از پایان مسابقه تبریک گوید.

شماره ١۵:
دو داور در کناره های میز می ایستند و مسابقه را قضاوت می کنند. داوری که مسابقات را آغاز می نماید، به عنوان رئیس داور میز در آن مسابقه شناخته می شود. کمک داور در آغاز بازی مراقب خطاها و فول آرنج می باشد. پس از آغاز مسابقه دو داور در کناره های میز مراقب خطاها و فول ها می باشند. دو داور در کناره های میز مراقب خطاهای پا و کفل باشند.

شماره ١۶: مچ اندازی در حالت ایستاده
همان دو داور در کناره های میز نیز حضور دارند.
الف) داوری که مسابقه را آغاز می نمید به عنوان رئیس داور میز در آن مسابقه شناخته می شود. کمک داور مراقب خطاها ی آرنج در آغاز مسابقه می باشد و همچنین به آغاز مسابقه منصفانه و جوانمردانه کمک می نماید پس از آغاز مسابقه دو داور مراقب خطاها و فول ها در دو طرف میز می باشند.
ب) پس از حضور داور بر سر میز وی اجازه ترک میز را به هیچ وجه ندارد مگر آنکه بی صلاحیتی و یا نداشتن دانش فنی وی ثابت شود.

شماره ١٧: پروتوکل
الف) رویدادها و مسابقات مچ اندازی با دست راست و چپ در روزهای مختلفی صورت می گیرد.

ب) هیچ فردی (اعم از ورزشکار و با غیره) مگر با اجازه رئیس داور میز، اجازه نزدیک شدن به میز مسابقه را ندارد یا به عبارت دیگر هیچ فردی اجازه نزدیک شدن به ٢٠ قدمی میز را ندارد در صورت مشاهده چنین عملی، جریمه سنگینی در نظر گرفته می شود.

ج) در صورت مشاهده بی انضباطی و نقص نظم و انضباط و ضعف ورزشکار امتیازاتی از تیم کسر می شود.

د) افراد در هر رده وزنی هنگامی که نوبت رقابت آنها باشد، به پای میز یا روی صحنه خوانده می شوند سپس مسابقه آغاز می شود.

ه) استفاده از هرگونه مچ بند، نوار، باندهایی به دور آرنج، باندهای حفاظتی، انگشتر و غیره بر روی دست و بازوان در حین مسابقه ممنوع می باشد. منظور از دست آن قسمت از بدن است که از شانه تا نوک انگشتان است.

و) آزمایشات دوپینگ در کلیه مسابقات جهانی، بین اللملی، قاره ای و مسابقات قهرمانی کشور ها جایز می باشد و جزء مجوزات کمیته می باشد.

ن) حضور ورزشکاران و رقبای ضعیف در این مسابقات جایز نمی باشد و حضور آنها در این مسابقات منجر به وقفه و یا اتمام سریع بازی می گردد.

قوانین و مقررات مسابقات

بخش ٢
شماره ١:
مسابقات قهرمانی کمیته مچ اندازی همیشه دو مرحله حذفی دارد. همه رقبا باید دو بار در رقابت با حریف خود بازنده شوند و در پی دو بار باخت از مسابقات حذف می گردند.
اعضای تیم یک استان هیچگاه در راند اول در مقابل یکدیگر به رقابت نمی پردازند.

شماره ٢:
رقبا در هر رده وزنی پس از خوانده شدن نامشان بر روی صحنه می آیند.

شماره ۳:
پس از خوانده شدن اسامی رقبا ۶٠ ثانیه برای حضور در صحنه رقابت وقت داده می شود.

چنانچه پس از ۶٠ ثانیه رقبا در کنار میز حاضر نشوند، یک امتیاز منفی کسب می نمایند. وقتی رقبا بر سر میز حاضر می شوند با یکدیگر دست می دهند و سپس به مچ انداختن می پردازند.

شماره ۴:
نحوه گرفتن دست رقبا بدین شکل است که کف دست یکدیگر را در دست می گیرند به طوری که انگشتان شصت دو ورزشکار آشکار باشد.
دست دیگر (دست آزاد) باید دستگیره ها را که در لبه میز وجود دارد را بگیرد این دست می تواند با سطح میز تماس پیدا کند و یا نکند. ناخونها باید کوتاه باشد تا به رقیب و حریف آسیب وارد ننماید. استفاده از گچ و یا پودر مجاز می باشد.

شماره ۵:
هیچگاه نباید به سمت عقب خم شد زیرا با این کار منجر به کشیده شدن دست رقیب به وسط میز می شوید که ممنوع می باشد و این همان آغاز غلط بازی اطلاق می گردد.

شماره ۶:
هر کدام از رقبا که دارای موهای بلند باشند باید آنها را ببندند و از ریختن  آنها بر روی صورت جلوگیری نمایند. از هد بند می توان برای بستن موها استفاده نمود. استفاده از کلاه در حین مسابقه ممنوع می باشد.

شماره ٧:
قبل از آغاز مسابقه شانه ها باید با میز به صورت موازی قرار گیرد و بعد از آغاز مسابقه می تواند به هر طرف انحراف پیدا کند.

شماره ٨:
میان شانه ها و ساعد هر ورزشکار به اندازه یک مشت باید فاصله باشد و همچنین این فاصله میان چانه و دست نیز قبل از آغاز مسابقه باید حفظ گردد.

شماره ۹:
داورها برای ایجاد فشار بر روی دستان حریفان هیچگاه تلاش ننمایند. دوران در مواقع زیر به صورت بسیار سبک دستان حریفان را می فشارند:
-برای قرار گرفتن دستها در یک خط.
-برای صاف کردن مچ های دست رقبا و قرار گیری دستان رقبا در مرکز میز.

شماره ١٠:
رئیس داور میز برای آغاز مسابقه گفتن ١- آماده (ready) ٢- حرکت(go). را اعلام می کند و در پایان مسابقه نیز فرمان پایان (stop) را برای اتمام بازی اعلام می کند و برنده مسابقه را با بالا بردن دست خود و اشاره به سمت برنده اعلام می دارد. داور باید تمام سعی خود را بکند تا رقبا متوجه پایان بازی بشوند.

شماره ١١:
هرگاه مچ دست و یا نوک انگشتان با تشکه برخورد کنند و یا اینکه از تشکچه عبور کنند پایان اعلام می شود در واقع حریف موفق به خواباندن دست حریف بر روی تشکچه شود پایان اعلام می گردد.

شماره ١٢: مچ اندازی د رحالت نشسته
پاها در حین مسابقه باید در زیر میز و یا اینکه خارج از زیر میز و در کنار پایه های میز به طوریکه مزاحمتی برای حریف به وجود نیاورد قرار گیرند. پاها نیابد با زمین برخورد نمایند. یکی از کفل ها باید با صندلی در تمام طول مسابقه برخورد نماید.

شماره ١۳: مچ اندازی در حالت ایستاده
پاهای رقبا می تواند به دور پایه های میز پیچیده شود و یا قرار گیرد. همچنین پاها می توانند به صورت جفت در مقابل پایه های میز طرف حریف قرار گیرند. پاها می توانند در طول مسابقه با زمین برخورد نمایند و یا اینکه در هر جهت در صورتی که مزاحمتی برای حریف مقابل پیش نیاید حرکت کند.

شماره ١۴:
چنانچه در حین مسابقه یکی از رقبا آسیب و صدمه ای ببیند، نام وی تا زمانیکه دو بار شکست متحمل شود حذف نمی گردد. مسابقه ای که در آن یکی از رقبا آسیب می بیند به عنوان شکست برای آن ورزشکار محسوب می گردد.

شماره ١۵:
هیچ محدودیت زمانی و یا در کل زمان قانونی برای مچ اندازی در نظر گرفته نمی شود.
چنانچه رئیس داوران و یا پزشک کمیته مچ اندازی تشخیص دهند که یکی از ورزشکاران قادر به ادامه مسابقه نیست بلافاصله مسابقه متوقف می گردد.

شماره ١۶:
هیچ توقفی در حین مسابقه جایز نمی باشد مگر آنکه مشکلی در وسایل و یا تجهیزات و یا نحوه عملکرد مسئولین به وجود آید.

شماره ١٧:
هیچ ورزشکاری برای دو بار در مقابل یک رقیب به رقابت نمی پردازند مگر آنکه این مسابقه در مقام رده بندی باشد.

شماره ١٨:
گاهی اوقات داوران به ورزشکاران معلول برای برخی موارد آوانس می دهند.

بخش ۳
خطاها و فول ها در طول مسابقات

نکته:
دو اخطار برابر با یک فول می باشد یه عبارت دیگر چنانچه یکی از رقبا دو بار اخطار بگیرد یک فول برای وی محسوب می گرد.
پس از دریافت دو فول ورزشکار آن مسابقه را از دست می دهد و برای وی شکست محسوب می گردد.

شماره ١:
چنانچه رقبا پس از خوانده شدن نامشان در ظرف ۶٠ ثانیه بر سر میز حاضر نشوند. فردی که تاخیر در حضور داشته است، آن مسابقه را از دست می دهد. اسامی آنها از همان رده که شرکت کرده بودند خارج می شود و به عنوان شکست در مچ اندازی حساب می گردد. چنانچه این رقیب شکست دیگری داشته باشد از صحنه مسابقات به طور کل خارج می گردد.

شماره ٢:
چنانچه رقبا پس از یک دقیقه پس از آغاز مسابقه دست یکدیگر را نگیرند، داور اعلام گرفتن دست به کمک داور را می نماید که این شامل مراحل زیر می باشد:
داور دستان دو رقیب را در دست یکدیگر م گذارد و انگشتان شصتها را به سمت پایین می فشارد و انگشتان رقبا یکی پس از دیگری به سمت پایین آورده می شود. در هنگام انجام این امور داور می تواند از رقبا در مورد علاقه آنها برای آزاد ماندن انگشت شصتشان سؤال کند. بند انگشت باید نمایان باشد و ساعد های دستان دو حریف باید در یک سطح قرار بگیرند و مچ های دست صاف باشد و پس از آنکه این عملیات و طرز قرار گیری توسط داور انجام شد. رقبا اجازه تغییر این وضعیت را ندارند و همچنین نمی توانند دستانشان را حرکت دهند.
منظور از حرکت دستان اعمالی چون باز کردن انگشتان وسعی در گرفتن مجدد دست حریف- ایجاد فشار به سمت پشت- خم کردن مچ دست یا در اصطلاح شکستن مچ دست و بالا بردن آرنج دستان از روی زیر آرنجی. هر کدام از رقبا که قبل از آغاز مسابقه دستانشان را حرکت دهند مرتکب فول می گردد.

شماره ۳:
هنگامی که آرنج دست یکی از رقبا از روی زیر آرنجی بالا رود و در اصطلاح با زیر آرنجی دیگر تماس نداشته باشد. از سوی داور اعلامی فول می گردد. هنگامی می گوییم که آرنجی تماس ندارد که :

الف) هرگاه آرنج به صورت عمدی و قائم از زیر آرنجی جدا شود یه طوری که فاصله ایجاد شده میان زیر آرنجی و آرنج دیده شود، آنگاه اعلامی فول می گردد. چنانچه آرنج دست از زیر آرنجی جدا شود ولی ساعد دست همچنان با زیر آرنجی تماس داشته باشد اعلام فول می گردد.

ب) چنانچه یکی از رقبا بر روی عضله سه سر و یا ساعد خود فشار آورد به طوری که آرنج دست کشیده شود و از سطح زیر آرنجی بیرون رود، اعلام فول می گردد.

ج) چنانچه در آغاز و یا در حین مسابقه آرنج های هر دو حریف همزمان با یکدیگر بالا رود و در اصطلاح از سطح زیر آرنجی ها جدا شوند، بازی متوقف می گردد و مجددا” شروع می گردد.

این رویداد به عنوان تخلف همزمان می باشد که هیچ کدام از حریفان صاحب فول نمی گردند.

شماره ۴:
داور هنگامی که لغزش و از دست در رفتن دست حریف از داخل دست دیگر حریف رخ دهد اعلام فول می کند که می تواند به گروه های زیر تقسیم شود:
الف) هنگامی که یکی از رقبا انگشتان دست خود را از دست حریف جدا نماید.

ب) هنگامی که انگشتان دست به قدری محکم دست حریف را بگیرد که ناراحتی ایجاد نماید.

ج) هنگامی که مچ دست یکی از رقبا خم شده باشد در اصطلاح شکسته باشد و وی سعی کند انگشتان دست خود را در داخل دست حریف بفشارد که در این صورت دستشان از دست حریف جدا شده و اعلام فول می گردد.

د) استفاده از بند ها و نوار ها به دور دستان تنها پس از پایان مسابقه ممکن است زیرا ممکن است منجر به لغزش و در رفتن دست رقبا گردد که در پی آن امتیاز فول محسوب می شود. هنگامی که لغزش و در رفتن دست  از دست حریف صورت می گیرد که کاملا” دست دو حریف از یکدیگر جدا گردد. مسئولین قبل از اعلام فول باید از جدا شدن دست حریفان کاملا مطمئن باشند. چنانچه مسئولین از جدا شدن دستان مطمئن نباشند و ندانند چه کسی منجر به انجام آن شده است، به هیچ کدام از حریفان امتیاز فول نمی دهند و در اینجا می توانند از نوار ها و باند ها استفاده نمایند.

ه) هنگامی که از بند ها و نوارها استفاده می شود، مسئولین از دو حریف در خواست برگردن به حالت اولیه قبل از آغاز مسابقه می کنند، دستان در دست یکدیگر قرار می گیرد، انگشتان بر روی دستان حریف، انگشتان شصت به سمت پایین فشار آورده می شوند و دست آزاد دستگیره ها را که از قبل در کنار میز فراهم شده است، را در اختیار می گیرد. در چنین حالتی نوار ها و یا بند ها قرار داده می شوند، رقبا می توانند از مسئولین در خواست شل کردن و یا تغییر محل آن را بکنند. نوار ها و بند ها نمی توانند و نباید ١ اینچ پایین تر از خط مچ قرار گیرند.

و) پس از قرار گیری نوار ها و بند ها، رقبا دست یکدیگر را می گیرند و آرنج های دستانشان را در محل دلخواه خود قرار می دهند.

ی) چنانچه یکی از رقبا در حین مسابقه لغزش صورت بگیرد و در حالتی نزدیک به شکست باشد (حالت شکست به زمانی اطلاق می شود که ٢/٢ دست حریف نزدیک به زیر آرنجی توسط حریف آورده شود) آن رقیب مسابقه را می بازد. هرگونه لغزش و یا در رفتن دست عمدی منجر به اخذ فول می گردد.

شماره ۵: اخطارها

الف) هرگونه حرکت در شانه، بازوان، دست یا انگشتان دست قبل از آغاز مسابقه خطا می باشد مگر آنکه دستان رقبا در دست داور باشد که در این زمان اعلام فول می گردد.

ب) چنانچه یکی از ورزشکاران در گرفتن دست حریف درنگ کند، داور به آن فرد خطا کار (خاطی) اخطار می دهد.

ج) نگرفتن دستگیره ها و یا پیمها بر روی میز منجر به گرفتن اخطار می شود و این بدون توقف بازی صورت می گیرد. چنانچه یکی از رقبا از گرفتن دستگیره ها صاحب امتیاز گردد مسابقه متوقف می گردد و فرد خاطی (که دستگیره را نگرفته است) اعلام فول می گردد. گرفتن و تماس با دستگیره ها باید روی سطح میز صورت گیرد. معلولین (افرادی که یک دست دارند) نباید از دستگیره ها در طول مسابقه استفاده نمایند.

شماره ۶:
الف) شانه های رقبا هیچگاه نیاید از خط وسط میز عبور نماید در غیر اینصورت صاحب فول می گردند.

ب) رقبا نباید بغیر از دست حریف نقاط دیگر بدن حریف همچون سر- شانه- چانه- را بگیرند. در صورت انجام امتیاز فول کسب می نمایند.

ج) چنانچه به صورت عمدی فشار بر روی دست حریف وارد گردانید امتیاز فول دارد.

د) چنانچه رقبا در وضعیت خطرناک همچون شکستن دست حریف قرار گیرند، داور مسابقه با صدای بلند به وی اخطار می دهد.

شماره ٧:
پس از هر فول ۳٠ ثانیه توقف محسوب می شود.

شماره ٨:
چنانچه بی ادبی نسبت به حریف و یا داور صورت گیرد و یا اینکه رقبا بسیار ضعیف باشند، فول کسب می نمایند. چنانچه این امر ادامه یابد، مسئولین وی را از ادامه مسابقات منع می نمایند

کلیه مسائل مربوط به مچ اندازی تابع قوانین و مقررات انضباطی سازمان تربیت بدنی و فدراسیون می باشد.

فرامین و اصطلاحات:

کلماتی که در طول مسابقه از زبان داور خارج می شود و ورزشکار باید با آنها آشنایی کامل داشته باشد شامل موارد زیر هستند:
(هنگام اجرا مسابقه داور بجز این لغات از هیچ کلمه دیگری جهت توضیح و توجیه ورزشکاران استفاده نمی کند).
(۱)    Ready go: فرمان شروع مسابقه(۲)    Knuckles: قبل از فرمان شروع در هنگامیکه ٢ ورزشکار مچ گیری کرده اند، انگشت شصت هر دو ورزشکار باید برای داور دو قابل رؤیت باشد و این فرمان در هنگام دیده نشدن شصت از زبان داور خارج می شود.
(۳)    Elbows daub: در هنگام بلند شدن آرنج ورزشکار از این فرمان استفاده شود.
(۴)    Wrist: به معنی شکستن مچ ورزشکار قبل از فرمان شروع می باشد.
(۵)    Shoulders: قبل از فرمان شروع شانه های ورزشکاران باید صاف و موازی میز باشد، عدم وجود این حالت با فرمان مذکور تذکر داده می شود.

Warning: اخطار (هر ٢ اخطار برابر یک فول یا خطای کامل است و ٢ فول برای یک ورزشکار موجب باخت او می شود).
Stop: فرمان توقف مسابقه
Winner: پیروزی یک ورزشکار و پایان مسابقه
Dangerous Position: قرار گرفتن ورزشکار در یک فرم بدنی نامناسب که ممکن است برای سلامتی او خطرناک باشد.
Referees Grip: چنانچه پس از یک دقیقه ورزشکاران نتوانند مچ یکدیگر را بگیرند، داور پس از اعلام این فرمان خود دست آنها را در هم قفل می کند.

Back: برگشتن طرفین به حالت اولیه قبل از شروع مسابقه
Don’t mare: فرمان ساکن ماندن و حرکت نکردن ورزشکاران
Center: دستها در حالت ترازو مناسب برای مسابقه نیست.
Rap: پس از فرمان شروع همزمان دستها ی ورزشکاران از هم جدا شدنه و باید از بند Rap استفاده کرد.
نکته: هرگاه فرمانی ۳ بار به یک ورزشکار اعلام و او از اجرای آن خودداری کند به وی اخطار داده می شود.

تمرینات خاص برای مچ انداختن
تمرینات و حرکات متعدد و متنوعی برای نیرو بخشیدن به عضلات بازو، یعنی عمده ترین گروه عضلانی درگیر در این ورزش وجود دارد. ولی برخی به شکلی موثرتر و کارآمدتر هستند. که در این بخش به این تمرینات میپردازم

تمرین با هند گریپر – قسمت چهارم

ابزارهای ورزشی میتوانند کاربردهای مختلف داشته باشند. مثلا ممکن است ٬دستکش٬ یک وسیله ورزشی در بدنسازی محسوب نشود، ولی بطور غیرمستقیم میتواند کاربرد داشته باشد. هند گریپر نیز از یک دیدگاه چنین است: ابزار رکورد و تشخیص وضعیت پنجه.
اگر هم باور نداشته باشید که پنجه، اساسی ترین بخش و عضو درگیر در تمام انواع ورزشهاست، باز هم حداقل باور دارید که به هر صورت یک عضو است که میتوان در پروسه بدنسازی به آن نیم نگاهی کرد و آن را پرورش داد.
لازمه پرورش یک عضو در بدنسازی، تعیین وضعیت آن و نحوه پیشرفتش در گذر زمان است. اگر اطلاعاتی از وضعیت اولیه ( بیس لاین )، سرعت پیشرفت و جایگاه فعلی نداشته باشید، چگونه میخواهید برای آن عضو برنامه ریزی کرده و برنامه دهی کنید و روتیم ورزشی داشته باشید؟
رکورد زنی نیز به مفهوم جایگاه فعلی و حداکثر توان نیروزائی عضو است. رکورد پنجه میتواند جایگاه بالاترین توان پنجه شما را نشان دهد و بدین شکل، میتوانید راه رسیدن به مدارج بالاتر را پیدا کنید.
به هر صورت به قول یکی از دوستان، من هر چه از تقویت پنجه و هند گریپر بگویم، مردم تصور میکنند هدف من فقط فروش این لوازم است. باید خدمتتان عرض کنم که چنین نیست زیرا ساده ترین راه فروش، گذاشتن پشت ویترین مغازه و ساکت ماندن است، مردم خود خواهند خرید! پس لزومی ندارد من برای ت٬بلیغ٬، بنویسم.
فشار به روی مچ

در تمرینات مچ و پنجه و ساعد، اصولا نقش مچ بسیار اهمیت دارد. نه به این حهت که از ٬مج اندازی٬ سخن میگوئیم، بلکه به سبب سلامت مج. انتهای ماجرا میتواند cts باشد که فاجعه است ولی میتواند پنحه‌هائی مانند فولاد باشد که هر چیزی را خرد میکنند!

نتیجه به روش تمرین شما باز میگردد و دانشی که از بدن خود دارید. از مربیان خود انتظار نداشته باشید! همه آنها دوره آناتومی را گذرانده اند ولی اصولا یا چیزی نمیدانند و یا عادت نکرده اند چیزی بگویند، گوئی عام، برای خرید کفن است!! (مرا ببخشید اگر اینگونه تند و تیز میگویم. ضمنا بخاطر داشته باشید که استثناء فراوان است و مربیان بسیاری خوب هم فراوان اند)

مرجع تصویر: سایت keepyourknee.com

در تمرینات مج، فشار میتواند بطور غیر مستقیم بر مج وارد گردد. دقت کنید، وقتی با پنجه های خود هند گریپر را می فشارید، به همان میزان نیرو به مج وارد میشود. در حقیقت نیرو از طریق مج بر عضلات ساعد وارد شده و از همان طریق به هند گریپر منتقل میشود. بنابراین علی‌رغم ارتباط نا معلوم و پنهان بین پنجه ها و مج، این ارتباط واقعا وجود دارد.
به همین علت، من به افرادی که با هند گریپرهای سنگین تمرین میکنند توصیه میکنم که مراقب فشار بیش از حد به مج دست خود باشند. دویست پوند (فشار هند گریپر شماره ۲ آیرون مایند که قاعدتا برای یک پنجه قوی قابل اعمال است) فشار به مچی که تا بحال جنین فشاری را تحمل نکرده است میتواند کاملا مضر باشد.
راز پنجه‌های پولادین!.:

البته من با این دستگاه بسیار ساده کار کرده‌ام. حدود دو سال پیش تصویری غیر واضح از آن دیدم و در نهایت در ٬یو تیوب٬ ردش را گرفتم و بطور ساده ساختم. بسیار خوب جواب میدهد ولی ….
این نکته را بخاطر داشه باشید که اصولا هیچ ٬نوش داروئی٬ در ورزش وجود ندارد که بخواهد نظیرش برای مج اندازی وجود داشته باشد. اصولا نوش دارو نداریم که به قول فردوسی، تمام دردها را درمان میکند! قرار نیست هیج زمان به ابزار و یا تکنیکی دست یابید که به تنهائی بتواند تمام مشکلات شما را در پنجه حل کند و بعد از مدت کوتاهی، با آن به پنجه های پولادین برسید، هرگر و هر کسی هم بگوید، فقط هدفش کسب است و شما را گمراه میکند. تازه ضرر آن زمانی نیست که پول خرج میکنید، بلکه وقتی است که پی می برید ٬سالها منتظر یک معجزه بوده اید٬ و زمان از دست رفته هرگز باز نخواهد گشت!
پس جرا من خودم شخصا این همه از هند گریپر میگویم و اینکه میتواند شما را به فلان و فلان برساند؟!
زیرا: اولا بارها تکرار کرده ام که هند گریپر، تنها ابزار تقویت پنجه نیست. ولی بارها اشاره کرده ام که هند گریپر مانند دمبل و باربل است. واقعا بدنسازی را سراغ دارید که بدون دمبل کار کند؟؟؟!!!
تمرین با هند گریپر – قسمت سوم

تمرین بعدی از تمرینات تقویت پنجه و مچ با هند گریپر، تمرینی موسوم به ٬منفی٬ یا ٬نگاتیو٬ است که در بسیاری از حرکات ورزشی واریته ایجاد میکند.
در حرکت نگاتیو، هند گریپر را با سرعت تمام فشرده و بعد به آرامی تمام رها میکنیم. به آرامی یعنی حداقل باید ۲۰ شماره تا رها شدن کامل زمان طول بکشد. اینکار با تمام انواع هند گریپرها، از سبک و متوسط و سنگین قابل انجام است ولی در هندگریپرهای سنگین دارای تاثیری مضاعف است.
این تمرین ورزشی نیز میتواند با دو یا سه ست دنبال گردد و البته یک نکته مهم اینکه باید چند بار در هفته این تمرین را انجام داد. باید به شما عرض کنم که هرگز در این باب نمیتوان فرمول ثابتی ارائه کرد و این وظیفه مربی ورزشی داناست که تواتر تمرین هفتگی را با توجه به هدف نهائی و وضعیت ورزشکار خاص تعیین کند.
تمرین با هند گریپر – قسمت دوم

تمرین دوم با ابزار هند گریپر گاهی به نام کلی Hold خوانده میشود، یعنی ٬نگه داشتن٬. گروه تمرینات ٬هلدز٬ بسیار متنوع است ولی رایج ترین آن عبارت است از زدن هند گریپر و سپس نگه داشتن در حالت چسبیده.
بعنوان مثال، ۵ تا حداکثر ۱۰ بار هندگریپر را می بندید و سپس در حرکت آخر، آن را نگه میدارید و به شدت می فشارید تا باز نشود. باید آنقدر نگه دارید که دستانتان توان تحمل فشار را نداشته باشند و نهایتا رها شود. ضمنا اگر قرار است تا حداکثر ۱۰ بار بزنید، پس باید هند گریپر در حدی سخت و سفت باشد که با ۱۰ بار زدن آن، به اندازه کافی خسته شوید. پس نمیتوان با هند گریپرهای شل و سبک این تمرین را بطور صد در صد صحیح انجام داد ولی امکان پذیر است.
مقدار نگه داشتن باید آن میزان باشد که توان شما را به صفر برساند و گریه شما را در آورد. نباید به محض حس فشار و درد آن را رها کنید. این تمرین حداکثر در سه ست قابل انجام است و ستهای بیشتر به مچ آسیب می رساند.
تمرین با هند گریپر – قسمت اول

تمرینات بسیار متنوع و متعددی را میتوان با هندگریپر انجام داد، آنقدر متنوع که تصورش را هم نمیکنید. اصولا هندگریپر را در ایران بعنوان ابزار تقویت مچ می شناسند که صخت هم دارد ولی در عمل، هند گریپر برای تقویت پنجه و ساعد نیز بسیار موثر است.
برنامه های تمرینی گسترده‌ای برای کار با هندگریپر وجود دارد که باید با شناخت فیزیک ورزشکار و با در نظر گرفتن بقیه تمریناتش به وی داد. ولی برخی تمرینات عمومی‌تر را میتوان برای تقریبا تمام سطوح ارائه کرد، از مبتدی تا پیشرفته. به برخی بطور خلاصه و طی جند قسمت اشاره میکنم:
۱- تعداد کم با وزن بالا
برای این تمرین، باید هند گریپر با وزن بالا داشته باشید. نمیتوان با هند گریپرهای سبک که گاها میتوان بالای ۱۰۰ عدد تکرار با آنها زد، این تمرین را انجام داد. منظور از تعداد کم، زیر ۱۵ تکرار است. حتما فکر میکنید بسیار ساده است ولی وقتی با یک هند گریپر ۱۰۰ کیلوئی فقط ۵ تکرار زدید، خواهید فهمید که تکرار کم در وزنهای بالا چقدر موثر و نفس گیر است.
اصولا تکرارهای بسیار زیاد میتواند مچ شما را به کلی از کار بیاندازد. برای مثال، تصور کنید به جای اینکه با وزنه ای ۶۰ کیلوئی، مثلا ۱۲ بار پرس سینه بزنید، با یک وزنه ۵ کیلوئی بخواهید ۲۰۰ بار پرس کیند! نمیدانم تا الآن امتحان کرده‌اید یا خیر ولی حتما میتوانید تصور کنید که نتیجه بسیار متفاوت است و این نتیجه در مچ کاملا منهدم کننده است!
تکرارهای کم در هندگریپرهای سنگین معمولا تا حداکثر ۵ عدد است. در واقع مچ اصلا تحمل تکرار بیش از این را ندارد و درد لن میتواند تا یک هفته با شما باشد! البته درد و رنجی که منتهی به پیشرفت و ساخته شدن عصلات شماست و نه انهدام آنها.
در قسمتهای دیگر در این بخش، تمرینات دیگری برای تقویت پنجه، مچ و ساعد ارائه خواهد شد.

اول سلامتی، بعد ورزش (SAFETY FIRST)

حتما قبل از مچ اندازی، بدن خود را گرم کنید زیرا علت اصلی آسیب دیدگی، همین گرم نبودن بدن است. روشهای مختلفی برای گرم کردن وجود دارد ولی بطور خلاصه و سریع: ۲ دقیقه دویدن آرام در جا و ۲ تا ۱۰ تا، اسکوات به نظر کافی میرسد:

DO NOT ARM-WRESTLE WITHOUT WARMING YOUR ARMS UP!
Mild arm wrestling practice, hand grippers, push ups, dynamic tension, open air grip training with a partner

* کشش شانه و زیربغل در حالت ایستاده با تک دست و همچنین روی زانوی خم با دست جائی را بگیرید و خود را بکشید
* بستن دست و یا زدن پمادهای گرم کننده نیز رایج است
* بازهم توجه کنید که یکی از عوامل آسیب دیدگی در مچ اندازی، گرم نبودن دست است. من شخصا با هیچ مربی یا آماتوری در مچ اندازی در محدوده خودم برخورد نکردم که این موضوع ساده ولی بسیار مهم را بکار ببندد

فنون مچ اندازی

فنون و تکنیکهای مچ اندازی

حرکات اصلی
حرکات متعددی در مچ زنی وجود دارد که سه تای آنها از همه رایج تر هستند:

Hook
Toproll
/ Top Roll / Top Rolling
Press / Tricep Press / Shoulder Pressing / Shoulder Rolling

حرکات به نسبت پیشرفته تر عبارتند از :

Posting Toproll
Hook and Drag

 هر حرکت میتواند مخصوص یک نفر باشد بنابراین باید ببینید که کدام برای شما بهتر است. به عبارت دیگر، هر شخصی در بخشی از فنون دارای قابلیتهای بیشتری است.

۱- هوک ( HOOK )

روش: چرخاندن و پیچاندن مچ تا حد امکان و سپس بدن را بالای بازو بیاورید و بازو را به بدن نزدیک نگاه داشته و برای ضربه فنی با هر دو، یعنی هم بازو و هم بدن فشار دهید.
* این رایجترین حرکت در مچ زنی است که بطور معمول در همه جا، از روی میزآشپزخانه گرفته تا در تلویزیون آن را می بینید.
* این حرکت، inside محسوب میشود زیرا شما به جای زدن دست، بازوی حریف را می زنید.
* رمز موفقیت در این تکنیک، نیروی بیشتر و یا حداقل، برابر بودن با حریف از نظر قدرت بدنی (جلو بازو و ساعد) است.
* تماس مچ در تمام طول مسابقه مهم است زیرا فشار اصلی از طرف مچ به مچ حریف وارد میشود و نه دست و پنچه ها.
* اگر در شروع ناگهانی با هوک موفق نشدید بهتر است سریعا بروید سراغ تاپ رول

- تاپ رول ( TOPROLL )

روش: کلید موفقیت در این تکنیک، هرچه بیشتر بالا رفتن از دست حریف است زیرا بدین شکل، اهرم قوی تری خواهید داشت. اولا، دست حریف را در تمام طول مسابقه و بطور مداوم به سمت خود بکشید (backpressure) و ثانیا، بالارفتن از دست حریف را ادامه دهید
* این بهترین تکنیک برای زدن افراد بی تجربه است
* بردن با این روش یعنی استفاده از اهرم، به جای زور زدن زیاد
* این حرکت، outside محسوب میشود زیرا با فشار شدید روی انگشتان حریف و باز شدن دستش به اهرم بیشتری میرسید
* باید بیشتر و بیشتر به سمت نوک انگشتان حریف بروید تا اهرم بیشتر شود و سعی کنید آن موقعیت را از دست ندهید (outmuscle)
* باید سعی کنید دست حریف را از بدنش دور کنید یعنی بازو حریف به سمت شما باز شود
* در این تکنیک، بدن شما بالای میز نیست بلکه از آن آویزان است
* بدون شک با فشار اهرمی شدید، مچ حرف حتما خم میشود زیرا این فشار غیرقابل تحمل است
* فشار backpressure بسیار بالا، مهمترین عامل در موفقیت این فن است
* وقتی در بهترین موقعیت اجرای فن خود قرار دارید، به جای کف دست خودتان، پست دست تان به سمت شماست.
* نحوه حرکت درست مانند چرخاندن فرمان اتومبیل است؛ دست میچرخد و بدن قفل است و کف دست به سمت جلو اتومبیل است.
* در این فن، هدف، زدن دست حریف است و نه بازو
* اگر باور دارید که قوی تر از حرفتان نیستید، از این تکنیک استفاده کنید

۳- پرس ( PRESS )

روش: کلید این حرکت، قرار گرفتن کف دست حریف به سمت سقف و باید دست شما بالای دست وی باشد. وقتی حریف را در این حالت قرار دادید، بقیه کار ساده است، بدن خود را بالای بازو بیاورید و دست حریف را با فشار بالاتنه و بازوبه پائین فشار دهید
* این، یکی از خالصترین حرکات قدرتی در مچ اندازی است
* داشتن بالا تنه بزرگ در این حرکت بسیار موثر است
* اگر مطمئن هستید که دارای بالا تنه قدرتمند تر نسبت به حریف خود هستید ( بالاخص سینه و پشت بازو ) و حداقل در جلوبازو و ساعد برابرید، این حرکت خوبی است.
* مراقب باشید که این حرکت میتواند با یک تاپ رول سریع ضربه شود زیرا که نسبت به یک backpressure سریع و نیرومند بسیار ضعیف است.
* بازو باید به بدنتان نزدیک باشد بنابراین اگر حریف بتواند دست شما را به سمت خود بکشد موفق به پرس نخواهید شد.
* پرس، حرکت خوبی برای مسابقات طولانی است. درست خلاف تاپ رول و هوک که شدیدا وابسته به جلوبازو و ساعد هستند، عضلات اولیه درگیر در پرس عبارتند از پشت بازو و شانه و سینه. بنابراین بهترین راه برای استراحت ساعد و جلوبازو در یک مسابقه طولانی و حریفهای متعدد، استفاده از پرس در موقع مناسب است.
* حتی در حالتی که حریف شما مچ شما را به سمت عقب میشکند (bent back یا همان brokenورزش مچ اندازی
مچ اندازی، یک رقابت دو نفره است\” />با توجه به تمرینات و مطالعات زیادی که درباره این ورزش کرده ام، تصمیم گرفتم بخشی از دانسته های خودم را در اختیار شما قرار دهم. مچ اندازی به واقع یک ورزش صد در صد علمی است. برخلاف آنچه که مردم تصور میکنند، زور بازو فقط بخشی از سه عنصر مهم در این ورزش است: سرعت – قدرت – فن اگر به شما بگویم که مچ اندازی چیزی از کشتی کم ندارد، یاوه نگفته ام. منظورم تنوع در فنون و بدل آنها و \”ریز حرکات\”ی است که هر کدام در جای خود میتوانند شما را به پیروزی و یا شکست رهنمون شوند. در مورد انواع فنهای رایج مچ اندازی به موقع و در مبحث جداگانه ای سخن خواهم گفت. قدرت، همان عنصری است که عموم افراد نا آگاه، آن را تنها تکیه گاه خود میدانند و زمانیکه به یک فرد آگاه به فنون مچ می بازند، تازه متوجه می شوند که قوه و نیروی مچ انداز، فقط یک سوم نیازهای وی است. ضمنا بخاطر داشته باشید که زور مچ به مفهوم خاص آن نیز مطرح نیست یعنی وقتی صحبت از قدرت در مچ اندازی است، طیف وسیعی از عضلات، از شانه تا انگشتان و حتی عضلات شکم و پشت را شامل میشود. سرعت، به سادگی، تندی و شتاب در اجرای فنون است؛ سرعت در تصمیم گیری برای اجرای فن، اجرای بدل یک فن و یا تندی در تصمیم گیری برای اجرای یک حرکت ریز و کوچک ولی موثر. مهمترین و محسوس ترین بخشی سرعتی در این ورزش، شروع آن است:
Ready … Go …
این دو کلمه ای است که از دهان داور خارج میشود و شما با شنیدن \”Go\” باید به سرعت نسبت به اجرای فنون از پیش طراحی شده خود اقدام کنید. شاید تمام بازی، حئاکثر ۵ تا ۱۰ ثانیه ادامه یابد و به ندرت به رقابتهائی برخورد میکنید که دقایقی ادامه دارند. طولانی شدن یک مسابقه مچ اندازی میتواند حاکی از حرفه ای بودن و نزدیک بودن دو ورزشکار باشد و صد البته که معمولا به علت ناشی بودن آنهاست. مچ انداختن یعنی ترکیب قدرت با علم فیزیک، هوش و چابکی فرد. علم اهرمها، مهمترین بخش علم مچ اندازی است. بدون حس کردن و دانستن نقش مهم اهرمها و قوانین ثابت شده انها، سالها خواهید باخت، حتی اگر روزی ۲۴ ساعت تمرین بدنی بکنید. چگونه یک دیلم ( اهرم ) چند ۱۰ سانتی متری، میتواند با نیروی بسیار کم، یک سنگ ۲۰ تنی را جابجا نماید؟ مسلم بدانید که یک مچ انداز آگاه به اهرمهای دست خود، میتواند سنگ توانمند حریف خود را که ممکن است بیش از ا تن نیرو داشته باشد، تکان دهد و وی را مقلوب سازد.
مچ اندازی در زبان انگلیسی Arm Wrestling ( یا ArmWrestling ) است که تاریخ شروع و شکل گیری آن به سال ۱۹۵۲ میلادی باز میگردد. Bill Soberanes و Dave Devoto را میتوان از بنیان گذاران این رشته ورزشی در ایالات متحده آمریکا دانست. برای کسب اطلاعات بیشتر، فعلا به سایت armwrestling.com رجوع نمائید.
wrist position) بازهم پیروزی ازآن شماست با اینجال باید سعی کنید مچتان به عقب خم نشود

اولین نکات در ورزش مچ اندازی

مچ اندازی، یک رقابت دو نفره است. با توجه به تمرینات و مطالعات زیادی که درباره این ورزش کرده ام، تصمیم گرفتم بخشی از دانسته های خودم را در اختیار شما قرار دهم. مچ اندازی به واقع یک ورزش صد در صد علمی است. برخلاف آنچه که مردم تصور میکنند، زور بازو فقط بخشی از سه عنصر مهم در این ورزش است: سرعت – قدرت – فن اگر به شما بگویم که مچ اندازی چیزی از کشتی کم ندارد، یاوه نگفته ام. منظورم تنوع در فنون و بدل آنها و “ریز حرکات”ی است که هر کدام در جای خود میتوانند شما را به پیروزی و یا شکست رهنمون شوند. در مورد انواع فنهای رایج مچ اندازی به موقع و در مبحث جداگانه ای سخن خواهم گفت. قدرت، همان عنصری است که عموم افراد نا آگاه، آن را تنها تکیه گاه خود میدانند و زمانیکه به یک فرد آگاه به فنون مچ می بازند، تازه متوجه می شوند که قوه و نیروی مچ انداز، فقط یک سوم نیازهای وی است. ضمنا بخاطر داشته باشید که زور مچ به مفهوم خاص آن نیز مطرح نیست یعنی وقتی صحبت از قدرت در مچ اندازی است، طیف وسیعی از عضلات، از شانه تا انگشتان و حتی عضلات شکم و پشت را شامل میشود. سرعت، به سادگی، تندی و شتاب در اجرای فنون است؛ سرعت در تصمیم گیری برای اجرای فن، اجرای بدل یک فن و یا تندی در تصمیم گیری برای اجرای یک حرکت ریز و کوچک ولی موثر. مهمترین و محسوس ترین بخشی سرعتی در این ورزش، شروع آن است:

منبع: کاوه مفیدی

http://www.namakala.com/Person.aspx?pi=25963&id=451359&t=

مطالب مرتبط
  1. مفیدی گفته:

    سلام به مسئول محترم این وب سایت
    دوست و همکار گرامی، کپی برداری از مطالب یک سایت دیگر خلاف قوانین و حقوق مولفان است
    لطفا مطالب کپی شده از سایت اینجانب securetarget.net را حذف نمائید
    با احترام
    کاوه مفیدی



ارسال جواب