صخره نوردی؛ جستجوی ارتفاعات تازه

چیزی که در ابتدا مثل یک صعود پر هیجان شروع شد، اکنون در سرگرمی های همگانی و فعالیتهای رقابتی وارد شده است.

صخره نوردی جدیدترین ورزش مشکلی است که در تمام آمریکا در حال گسترش است. تخمین زده می شود که بیش از سیصدهزار نفر از مردم در آمریکا از یک دیواره صخره ای بالا رفته اند. به هر حال با گسترش بیشتر این فعالیت آسیبها هم بیشتر می شود. در نتیجه حرکتی در جهت دادن آگاهی بیشتر راجع به خطرات احتمالی صخره نوردی به نوآموزها تازه کارها و با تجربه ها شروع شده است به این امید که از صدمات پیشگیری شود.

پیش نیازهای صخره نوردی: صخره نوردی یک ورزش جدی و بسیار انرژی بر است. شما باید کمر شانه ران و دستهای بسیار قوی داشته باشید و آمادگی ذهنی نیز به همین اندازه مهم است که البته بعضی از صعود کننده ها ممکن است به این امر آگاه نباشند، برای مثال شما باید نسبت به بدنتان کاملاً آگاه باشید به طوری که قبل از انجام حرکت بعدی تان بدانید که دستها و پاهایتان دقیقأ کجا هستند.

همچنین شما باید توانایی تمرکز روی چالش هایی را که در حین کوشش برای حفظ تعادل و ایجاد وضعیت مناسب برای حرکت بعدی تان مکررا اتفاق می افتد، داشته باشید.

انواع آسیبهایی که در صخره نوردی اتفاق می افتد: بیشترین نگرانی برای کسانی که در صخره نوردی تازه کارند احتمال آسیب به خصوص به انگشتان و دستها است. تکرار و شدت صدمات در صخره نوردی به بسیاری از متغیرها بستگی دارد مانند تجربه موقعیت صخره نورد ( حرفه ای تازه کار) نوع صعود اقدامهای پیشگرانه ای که به عمل آمده است و معالجات و مراقبتهای انجام شده بعد از جراحت. متداول ترین صدمات در صخره نوردی در پایین ذکر شده اند. مشکلات (حفره آرنجی) وقتی اتفاق می افتد که در حین کشیدن وزن بدن به بالا فشار در عضلات Brachialis و BicepsBrachii قرار دارد. این می تواند در تاندونهای اتصال دهنده عضله منجر به آسیب و التهاب شود.آسیبهای سقوط ممکن است صرفاً از بودن در ارتفاعات بالا ناشی شود که می تواند روی قدرت قضاوت و هماهنگی دست و چشم اثر بگذارد و یا ممکن است از توجه کامل نداشتن به صعود و به کسانی که با شما صعود می کنند ناشی شود. عموماً در کوهنوردانی که سقوط کرده اند شکستگی های استخوان های زانو و استخوان ساق پا دیده شده است. در بعضی موارد سقوط می تواند به آسیب دیدگی شدید سر گردن و پشت منجر شود و در نتیجه باعث ضعف قوای جسمانی و مرگ گردد.

آیا این آسیبها قابل پیشگیری هستند: مانند تمام ورزشها کار کشیدن بیش از حد از یک قسمت از بدن می تواند منجر به آسیب شود. رعایت اقدامهای پیش گیرنده مانند استفاده از تکنیکهای صعود که در یک زمان فشار زیادی روی یک دست یا انگشت نمی آورد می تواند در جلوگیری از آسیبها نقش مهمی بازی کند. بسیاری از سالنها (باشگاهها) در امکانات صعودشان از گیره های بزرگی استفاده می کنند که به شما اجازه می دهد در حالی که فشار کمی روی انگشتانتان وارد می کنید گیره های خوبی را بگیرید.

صعود کنندگان باید بین صعودهایشان وقفه هایی برای استراحت و برگشت به حالت طبیعی ( تجدید قوا) ایجاد کنند. به خاطر داشته باشید دوره های تکنیکی و تکنیکهای مربوط به صخره نوردی بسیاری وجود دارند که قبل از انجام حتی ساده ترین صعودها باید به خوبی آموخته شوند. صخره نوردان تازه کار باید با صعودهای ابتدایی و پایه ای شروع کنند مانند تمرین سنگ کوتاه (صعود افقی و فقط چند متری بالاتر از زمین) و تمرینهای شان را تا رسیدن به صعودهای کاملاً حرفه ای مانند سرطناب شدن در مسیرهای بلند با درجه سختی بالا (صعود روی دیواره های طبیعی که صدها متر از زمین فاصله دارد) ادامه دهند. یک راه خوب برای حرفه ای شدن در این صعودها تمرین در باشگاه منطقه خودتان است، آن جا می توانید دیواره های مختلف برای رده های مهارتی مختلف پیدا کنید: دیواره های مبتدیان با گیره های نزدیک به هم دیواره های مشکل تر با گیره های پراکنده تری که صعود کنندگان را به چالشهای بیشتری دعوت می کنند.

فواید صخره نوردی: صخره نوردی می تواند به وسیله بیشتر گروههای سنی انجام پذیرد و بدن سازی کاملاً خوبی را ارایه می دهد

مطالب مرتبط


ارسال جواب